กมลธร เอกวัฒนกิจ นักศึกษาชั้นปี 4 คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน เอกภาพยนตร์และภาพถ่าย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

       เห็นทิศทางการพัฒนาของหนังสั้นในสายตานักวิจารณ์หนังกันไปแล้ว ลองมาดูมุมมองเรื่องเดียวกันของคนทำหนังสั้นกันบ้าง
       
       กมลธร เอกวัฒนกิจ นักศึกษาชั้นปี 4 คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน เอกภาพยนตร์และภาพถ่าย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตัวแทนประเทศไทยส่งหนังสั้นเข้าฉายและได้รับรางวัลในเทศกาล Rencontres Henri Langlois เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติของประเทศฝรั่งเศส
       
       กมลธรทำหนังสั้นมา 4 ปีแล้ว ช่วงแรกๆ เขาทำหนังสั้นเล่นๆ ไม่ได้ส่งเข้าประกวดที่ไหน เรื่องแรกที่ส่งประกวดคือ ‘Changed’ “ผมอยากเรียนภาพยนตร์มาตั้งแต่ตอน ม.3 แล้วครับ เพราะได้มีโอกาสเข้าไปคลุกคลีกับการทำเบื้องหลังรายการทีวี หรือว่าหนังบ้าง และรู้สึกว่ามันเท่เลยอยากที่จะทำหนังบ้าง”
       
       สำหรับ กมลธร หนังสั้นคือข้อมูลอย่างหนึ่งที่ตรงประเด็น แล้วเราพยายามที่จะสื่อสิ่งนั้นออกมาเป็นเรื่องราว ตลอด 4 ปีในแวดวงหนังสั้น กมลธรคิดเห็นว่า หนังสั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง? “ตอนนี้หนังสั้นได้รับความนิยมขึ้นเยอะ มีคนทำเยอะไปหมด แล้วก็เรื่องอุปกรณ์ ความเป็นดิจิตอลมันเข้ามา เดี๋ยวนี้ฟิล์มก็ไม่ได้ใช้ถ่ายแล้ว จึงทำง่ายกว่าเดิม”
       
       กมลธรบอกต่ออีกว่า
       
       “เคยใช้ฟิล์มมาก่อน ข้อเสียของการถ่ายฟิล์มคือแพงมาก ไหนจะจ่ายค่าฟิล์มแล้วก็ค่าล้างฟิล์มอีก สมัยก่อนจะตัดด้วยเครื่องฟิล์ม แต่ว่าเดี๋ยวนี้ไม่ใช้กันแล้ว ก็เลยต้องเอาฟิล์มที่ไปถ่ายมายิงผ่านเครื่องสแกน ชั่วโมงละหลายหมื่น”
       
       ทุกวันนี้วงการหนังสั้นมีการรวมกลุ่มกันมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ซึ่งการรวมกลุ่มตรงนี้ได้ส่งผลดีต่อวงการหนังสั้น “มันเหมือนกับว่าวงการหนังบางที มันไม่ได้อยู่ที่ว่าเราเก่งหรือเปล่า? แต่ว่าการรู้จักคน รวมกลุ่มกัน ช่วยให้เกิดการสร้างผลงานง่ายขึ้นกว่าการคิดและทำอยู่คนเดียว”
       
       ช่องทางการเผยแพร่ผลงานตอนนี้ก็มีมากขึ้น กมลธรเล่าว่า ตอนนี้มีโครงการประกวดหนังสั้นเต็มไปหมด “คนที่ไม่ได้เรียนภาพยนตร์โดยตรงก็ทำหนังกันเต็มไปหมด ความคิดที่นำเสนอในหนังก็หลากหลายกว่าเดิม ทำตามใจตัวเองมากขึ้น เผลอๆ หนังอาจดูไม่รู้เรื่องมากขึ้น มันต้องมีความแตกต่างหลากหลาย เพื่อจะเกิดสิ่งใหม่ แต่ถ้ามีอย่างเดิมๆ มันก็อาจไม่ค่อยได้อะไร”
       ..........
       
       เพราะเทคโนโลยี ศักยภาพของบุคลากรรุ่นใหม่ และการรวมกลุ่มที่จริงจังของคนรักหนังสั้น ทุกวันนี้หนังสั้นจึงพัฒนาในทิศทางที่น่าพอใจ แต่อีกด้าน หน่วยงานที่สนับสนุนคอยให้น้ำ รดน้ำพรวนดิน กลับเป็นหน่วยงานเอกชน คนทำหนังก็กระเสือกกระสนทำกันเอง ทั้งๆ ที่หนังหลายเรื่องไปคว้ารางวัลในเวทีประกวดต่างประเทศ
       
       ท้ายนี้ เราลองไปดูให้เห็นกับตาว่า หนังสั้นของเด็กมหา'ลัยยุคดิจิตอลของหลากหลายสถาบัน 'เจ๋ง' เพียงใด ในโครงการ ‘Campus Short-Film หนังสั้น ความฝันยาว’ จัดโดยนิตยสาร ไลฟ์ ออน แคมปัส
       
       นอกจากมีหนังสั้นมากไอเดียให้ดู งานนี้ระดมผู้ที่คร่ำหวอดในแวดวงหนัง หนังสั้น นิตยสารหนัง นักวิจารณ์หนัง ทั้ง ปราโมทย์ แสงศร, พิมพกา โตวิระ, พัฒนะ จิรวงศ์ และสุภาพ หริมเทพาธิป มาร่วมบอกเล่าประสบการณ์ เพื่อจุดไฟฝันให้นักสร้างหนังรุ่นใหม่ เคลียร์คิวให้ว่างแล้วมาจอยกัน วันศุกร์ที่ 29 มกราคม 2552 ตั้งแต่บ่าย 3 ถึง 3 ทุ่ม ณ สวนสันติชัยปราการ บางลำพู กทม.
       
       เรื่อง : จรัสพรรณ มากรอด

http://www.manager.co.th/Campus/ViewNews.aspx?NewsID=9530000012373